Wat is de behoefte naar een circulaire economie?

Behoefte naar een circulaire economieWat is de behoefte naar een circulaire economie en duurzaamheid? Dit is een vraag die mij dagelijks bezighoud en ik te weinig stel. Dus daarom doe ik het nu: ‘Wat is de behoefte naar een circulaire economie en duurzaamheid?’

Wie heeft daar ideeën over en wil deze delen? Ik ben gisteren ge-confronteerd met het belang van de vraag en wil graag input hebben.

Gisteren was ik jurylid (specialist circulaire economie) bij een ontwerpwedstrijd voor Leidse scholen ‘Leiden Duurzame Stad van de Toekomst’. Daar werd ik bij het jureren geconfronteerd met het belang van de vraag: ‘Wat is de behoefte naar een circulaire economie en duurzaamheid?’. Hoe mooi de oplossingen voor, voor mij herkenbare en nijpende problemen, ook waren, wat is de behoefte van de mensen, de gebruikers, de consumenten, de ondernemers, de leveranciers, ofwel de stakeholders van de circulaire economie?

De oplossingen hadden absoluut een positieve impact op duurzaamheid en boden ook kansen vanuit de circulaire economie bezien, maar wie zit er op te wachten? Of zit iedereen erop te wachten en weten wij dat alleen nog niet. Onbekend maakt onbemind?

 

Juryberaad over haalbaarheid

Het was waanzinnig om te zien hoe de 2e en 3e klassen met een duurzaam thema aan de slag zijn gegaan. Zij hebben prachtige, gedurfde en praktische oplossingen bedacht voor een duurzame stad. De jeugd snapt heel goed waar duurzaamheid over gaat en waarom het van belang is.

In het juryberaad ging het gesprek naast de beoordeling van de plannen, ook over de haalbaarheid. Sommige plannen waren ingrijpend, zoals alle auto’s de stad uit en de vrijgekomen ruimte benutten met groenstroken en bomen.

Het plan leidt tot minder CO2-, stikstof- en roetuitstoot in de stad (=minder luchtvervuiling). Er is minder hittestress omdat er minder vierkante meters beton liggen en de groenstroken en de bomen een verkoelende werking hebben. Bovendien zorgen de bomen en het groen voor een hogere opname van water bij hevige regenbuien en het water wordt weer langzaam losgelaten in de grond (infiltratie). Een duurzame oplossing met verschillende dimensies. Gelijk ook een lastige oplossing met verregaande gevolgen voor de infrastructuur en daarmee de bereikbaarheid van de stad voor bewoners, bedrijven en gasten. Dus de vraag is wie wil dit? Ook al is deze maatregel misschien (op termijn) onvermijdelijk.

Er zijn genoeg rationele motieven voor duurzaamheid en een circulaire economie. Daar schrijf ik regelmatig over:

 

Moet de overheid kaders stellen?

Stel dat de gemeente Leiden een autovrije en groene stad wil hebben, dan zou dit afgedwongen kunnen worden door kaders te scheppen met wet- en regelgeving.

Deze redenatie kom ik vaker tegen in gesprekken over duurzaamheid en de circulaire economie: ‘De overheid moet richting geven met wet- en regelgeving‘. De maatschappij (wij, de consument) en de ondernemingen volgen dan vanzelf. Is een top-down benadering de weg naar succes? Of zit er meer in een bottom-up benadering, waarbij de maatschappij en de ondernemers het voortouw nemen?

 

Behoefte naar een circulaire economie?

Om het voortouw te kunnen nemen, dan hebben de mensen en de ondernemers een eigen behoefte ten aanzien van duurzaamheid en de circulaire economie nodig. Dat zijn dus de kernvragen:

  • wat is die behoefte?; en
  • wat moet er bij jou gebeuren om deze behoefte in te vullen?

 

Wie wil helpen om deze vragen te beantwoorden? Laat mij weten hoe jij hier over denkt. Ik ben hier in ieder geval heel benieuwd naar.

Dit blog delen mag natuurlijk altijd. Dank daarvoor!

 

Geplaatst in Circulaire economie, Duurzaamheid en getagd met , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *